ανάπτυξη
|
ΙΟΥΝΙΟΣ 2016
44
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Ο
Του Ηλία Ηλιόπουλου
Τα πρωτογενή πλεονάσματα,
ο «κόφτης» και η ανάπτυξη
Η ΟΡΓΆΝΩΣΗ ΕΝΌΣ ΑΞΙΌΠΙΣΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΎ –ΑΥΤΌΜΑΤΗΣ
Ή ΜΗ– ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΉΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΉΣ, ΠΟΥ ΘΑ
ΠΑΡΕΜΒΑΊΝΕΙ ΜΕ ΣΚΟΠΌ ΝΑ ΔΙΟΡΘΏΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΊΑ
ΥΛΟΠΟΊΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΎ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΎ ΚΆΘΕ ΦΟΡΆ ΠΟΥ
ΕΜΦΑΝΊΖΟΝΤΑΙ, Ή ΤΕΊΝΟΥΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΎΝ, ΑΠΟΚΛΊΣΕΙΣ ΤΩΝ
ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΉΣΕΩΝ ΑΠΌ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΘΈΝΤΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΊ
ΟΠΩΣΔΉΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΎΤΕΡΗ ΜΈΘΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΉ
ΕΦΑΡΜΟΓΉ ΤΉΣ ΕΚΆΣΤΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΉΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ.
Σ
τη σημερινή, όμως, ελληνική
συγκυρία (τρόικα, μνημόνια,
εξωπραγματικοί εν πολλοίς
δημοσιονομικοί στόχοι) οι σχε-
τικές αποκλίσεις δημιουργούν σοβαρά
προβλήματα ερμηνείας και, κατά συνέ-
πεια, επιλογής του τρόπου αντιμετώπι-
σής τους.
Δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί ότι η
οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται
από τις εκάστοτε εθνικές κυβερνήσεις
στη χώρα κατά τα τελευταία έξι χρόνια
απέχει, περισσότερο ή λιγότερο, τόσο από
τις γενικότερες πολιτικοϊδεολογικές τους
θέσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης,
όσο και από τις προεκλογικές και προ-
γραμματικές τους δεσμεύσεις.
Την πολιτική αυτή καθορίζει ουσιαστικά
(ακόμα και στις μικρότερές της λεπτομέ-
ρειες) και την εφαρμογή της ελέγχει με
περισσή αυστηρότητα η τρόικα, δηλαδή
